وقتی نظارت نیست، چرا خبرنگار باید هزینه مطالبه‌گری مردم را بدهد؟
✍️زینب هواسی/پایگاه آوان ایلام
ماجرا از گلایه‌های مکرر مردم درباره وضعیت پخت نان و تعطیلی زودهنگام برخی نانوایی‌ها در دهلران آغاز شد مردمی که برای تهیه نان، چندین نانوایی را سر می‌زنند، اما با درهای بسته یا اعلام اتمام نان مواجه می‌شوند. طبیعی است که رسانه‌ها این مطالبات را پیگیری و به گوش مسئولان برسانند.
اما نکته قابل تأمل اینجاست؛ پس از انتشار گزارشی انتقادی درباره وضعیت پخت نان و ساعت فعالیت نانوایی‌ها به‌جای آنکه دستگاه‌های مسئول نظارتی پاسخگوی وضعیت موجود باشند مسئول یک نانوایی در ساعات شب با خبرنگار تماس می‌گیرد و به انتشار مطلب اعتراض می‌کند که چرا چنین گزارشی نوشته شده و چرا آبروی ما را زیر سؤال برده‌اید!
پرسش اینجاست: مگر خبرنگار مسئول پخت و توزیع نان است؟ مگر وظیفه رسانه پنهان کردن مشکلات و نادیده گرفتن گلایه‌های مردم است تا مبادا کسی از انتشار واقعیت ناراحت شود؟
اگر نانوایی در ساعت اعلام‌شده فعال بوده، سهمیه آرد و زمان پخت به‌درستی مدیریت شده و خدمات‌رسانی مطابق انتظار مردم انجام گرفته است، راه پاسخگویی روشن است؛ ارائه توضیحات مستند، نه تماس‌های اعتراضی با خبرنگار، آن هم در ساعات استراحت و خارج از وقت کاری ،چرا خبرنگاری که صدای مردم است، باید به‌خاطر انجام وظیفه حرفه‌ای خود مورد اعتراض و بازخواست قرار بگیرد و با این پرسش مواجه شود که چرا چنین مطلبی نوشته است؟»
❌️خطاب اصلی این یادداشت با مسئولان نظارتی است؛ چرا به‌جای انتظار برای انتشار گزارش و سپس واکنش نشان دادن، نظارت مستمر و میدانی بر عملکرد نانوایی‌ها ندارید؟ ساعت پخت، میزان عرضه، کیفیت نان و نحوه خدمات‌رسانی باید به‌صورت جدی بررسی شود تا مردم برای تهیه ابتدایی‌ترین نیاز روزانه خود سرگردان نشوند.
باید روشن باشد که خبرنگار نه رقیب نانوادار است و نه مسئول کم‌کاری هیچ واحد صنفی؛ خبرنگار صدای مردمی است که مطالبات و اعتراض‌های خود را از طریق رسانه مطرح می‌کنند.
اگر گزارشی منتشر می‌شود، پیش از اعتراض به رسانه باید از خود پرسید چه اتفاقی افتاده که مردم به این مرحله از گلایه رسیده‌اند؟
قرار نیست خبرنگار به دلیل انجام وظیفه حرفه‌ای خود پاسخگوی ناراحتی دیگران باشد. پاسخگویی وظیفه مسئولان و صاحبان واحدهای خدماتی است و مطالبه‌گری رسانه نیز بخشی از حق مردم است.
