اخبار

دا، چاوَه‌ریت، کوڕت نُو ده ؤِر نَگرده/چه تلخ است قصه نان و جان؛ برای جوانان پرپرشده و مادران چشم‌انتظار ،برای دهلران و آبدانان باید خون گریست

‍ ⚫️🖤دا، چاوَه‌ریت، کوڕت نُو ده ؤِر نَگرده/چه تلخ است قصه نان و جان؛ برای جوانان پرپرشده و مادران چشم‌انتظار ،برای دهلران و آبدانان باید خون گریست

✍️زینب هواسی/آوان ایلام

بعضی خبرها را نمی‌توان فقط خواند و از کنارشان گذشت؛ بعضی خبرها بغضی می‌شوند که در گلوی یک استان می‌مانند اشکی می‌شوند که از چشم مادران جاری می‌شود و داغی که تا سال‌ها بر دل خانواده‌ها سنگینی می‌کند.
این بار هم جاده دشت‌عباس، باز هم قربانی گرفت؛ این بار اتوبوس حامل کارکنان شرکت NGL دهلران جوانان تحصیل‌کرده‌ای که برای به‌دست آوردن یک لقمه نان حلال، دور از خانه و خانواده، مسیر کار و زندگی را طی می‌کردند، در حادثه‌ای تلخ تصادف همان اتفاق همیشگی گرفتار شد.

جوانانی که سرمایه‌های انسانی این استان بودند؛ فرزندان همین خاک، از شهرستان آبدانان که هر روز با امید کار می‌کردند تا شاید چرخ زندگی خانواده‌هایشان بچرخد. اما چه تلخ است وقتی کسی برای ساختن زندگی، راهی محل کار می‌شود و دیگر هرگز به خانه بازنمی‌گردد.

برای دهلران باید گریست؛ برای آبدانان باید بر سر زد؛ برای مادرانی که چشم‌انتظار بازگشت فرزندانشان بودند، برای زنانی که هنوز باور نکرده‌اند همسرشان دیگر از راه نمی‌رسد، برای دخترانی که چشم به در دوخته‌اند تا پدر بیاید و برای کودکانی که شاید هنوز معنای نبودن پدر را نمی‌دانند.
باید از مظلومیت خانواده‌هایی نوشت که عزیزانشان ساعت‌ها دور از خانه کار می‌کنند کسانی که تا ساعت هشت شب در محل کار می‌مانند، ساعت‌ها در جاده‌اند و گاهی حوالی ده شب به خانه می‌رسند تا چند ساعت در کنار خانواده باشند و دوباره صبح، پیش از آنکه آفتاب کاملاً طلوع کند، راهی همان مسیر ناامن شوند.
اگر خوابگاهی مناسب و امکانات اقامتی برای این نیروها فراهم بود، شاید مجبور نبودند هر روز این مسیر پرخطر را رفت‌وبرگشت کنند.

▪️ آیا نباید پیش از آنکه حادثه‌ای دیگر رخ دهد برای جان این جوانان فکری اساسی می‌شد؟بنویسید تا صدای مادران داغدار در هیاهوی خبرهای روزمره گم نشود. بنویسید تا مسئولان بدانند پشت هر عدد در آمار تصادفات، یک انسان، یک خانواده، یک آرزو و آینده‌ای ناتمام وجود دارد.

▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️
آقایان مسئول!

جان این جوانان امانت است. خانواده‌ای که عزیزش را برای کار سالم و شرافتمندانه راهی جاده می‌کند، حق دارد انتظار داشته باشد او سالم به خانه بازگردد. تأمین جاده ایمن خوابگاه مناسب و امکانات رفت‌وآمد برای کارکنان، لطف و امتیاز نیست؛ وظیفه‌ای است که نباید پس از هر حادثه و با چند وعده فراموش شود.

دیگر زمان وعده‌های تکراری گذشته است. مردم دهلران و آبدانان پاسخ عملی می‌خواهند؛ ایمن‌سازی فوری محور دهلران به اندیمشک ،دشت‌عباس، بررسی نقاط حادثه‌خیز، تأمین روشنایی و امکانات ایمنی و چاره‌اندیشی برای رفت‌وآمد روزانه کارکنان

امشب در خانه‌های آبدانان صدای شیون مادران به عرش آسمان میرسد ، اما صاحب آن خانه دیگر بازنمی‌گردد. مادرانی هستند که چشمشان به در خشک شده و زنانی که باید به‌تنهایی بار زندگی را به دوش بکشند.
این داغ را نمی‌توان با یک پیام تسلیت پایان داد. این خانواده‌ها حق دارند بدانند چه کسی پاسخگوی جان‌های ازدست‌رفته است و چه زمانی قرار است این جاده از قربانی گرفتن دست بردارد.
دهلران و آبدانان دیگر تاب داغ تازه ندارند…

#تسلیت
#آبدانان
#دهلران
#جاده‌های_ناایمن
#عزای_عمومی

آوان ایلام — https://avaneilam.ir/n/1285 — ۲۳ آبان ۱۴۰۵، ۲۳:۲۴

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه‌ها پس از تایید مدیر منتشر می‌شوند. نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.